امروز نوشته من زیاد شاد نیست چون سخن از یه غم بزرگ داره .غم دوری..چون حالا بعد از سه سال بودن با عشق مجبوری عشقت را برای اینکه می خواد بره سربازی دو سال نبینی .
دوستای خوبم مجید من قراره که سه روز دیگه بره سربازی و من سراسر و جودم رو غم گرفته.این وب رو هم به خاطر رفتن اون دارم آپ میکنم .خوشحال میشم نظر هم بدید.
دوباره بازآغاز بی پایان گریه های من شروع می شود
و دوباره باید رویای شکفتن با تو را از یاد ببرم
دوباره باید آرام و بی صدا در ظلمت شب
از غم هجرانت گریه کنم تا تمام ستارگان و کهکشانها
صداقت کلامم را با گریه هایم باور کنند
به راستی که چه کسی آواز جدایی را سر داد
و من را از تو جدا کرد
لعنت بر تو ای روزگار بی وفا که ناقوس جدایی را
تو به صدا درآوردی و آهنگ جدایی را نواختی
حالا چگونه این دل من با این فریاد دلخراش جدایی کنار برود احساس می کنم که از جدایی نفرت دارم
ولی عزیزم تو را هرگز فراموش نمی کنم
اگر چه این روزگار بی وفا تو را برای مدتی از من جدا خواهد ساخت مجید دوست داشتنی من .به امید روزی که تو زود زود پیش من برگردی و من همیشه با تو باشم.دوستان برای ما دعا کنید تا بتوانیم این غم دوری را تاب بیاوریم.
دوستدار همیشگی تو شیدا....
عکس های زیر هم تقدیم به مجید مهربونم.
مجید خوبم این شعر مال توست.
عزیزم اگه تو نباشی.....
کاش بدانی چه اندازه تنهایی من بزرگ است
و در آخر خوب است که بدانی مجید عزیزم با اینکه هنوز نرفتی اما...
دوست دارم یه عالمه
هر چی بگم بازم کمه
